سكوره . و كاسهء گردان : افلاك . و كاسهء گردون : آفتاب . و كاسهء مينا و يا كاسهء نگون : آسمان . و كاسهء همسايه : براى دوستان و همسايگان چيزى خوراكى فرستادن . و كاسهء يتيمان : كاسهء درويشان . و سيه كاسه : مردم رذل و بخيل و گرفته و سفله و ممسك . كاسه‌بند ( k se - band ) ا . پ . مرمت كنندهء كاسه و دورى و ديگر آوندهاى شكسته . كاسه‌پشت ( k se - poct ) ا . پ . لاك‌پشت و كشتوك و كشف . و آسمان . كاسه‌تن ( k se - tan ) ا . پ . مردم كوزپشت و بىبهرهء از همهء قابليتها و لياقتها . و لاشه و مرده . كاسه‌دوز ( k se - duz ) ا . پ . مرمت كنندهء آوندهاى شكسته و كاسه‌بند . كاسه سرنگون ( k se - sar - negun ) ص . پ . مردم صاحب همت و جوانمرد . كاسه سياه ( k se - siy h ) و كاسه سيه ( k se - siyah ) ا . ع . مردم ممسك و رذل و بخيل و گرفته و سفله . كاسه شكنك ( k se - cekanak ) ا . پ . كاسكينه و شقراق . كاسه كباب ( k se - kab b ) ا . پ . يك نوع گوشت پخته‌اى كه طاس كباب نيز گويند . كاسه‌گاه ( k se - g h ) ا . پ . نقاره خانه . كاسه‌گر ( k se - gar ) ا . پ . كسى كه كاسه و طبق مىسازد . و نقاره‌چى و نقاره نواز . و نام نوائى از موسيقى . و نام كسى كه نواى كاسه‌گر را وى اختراع كرده . كاسه گردان ( k se - gard n ) ا . پ . ساقى . و آنكه بر در خانه‌ها و دكان‌ها رود و گدائى كند . و كسى كه پيالهء شراب را برميدارد . كاسه‌گرى ( k se - gari ) ا . پ . شغل و پيشهء كاسه‌گر و كاسه ساز . و كارخانهء كاسه و بشقاب و آوندهاى چينىسازى . كاسه ليس ( k se - lis ) ا و ص . پ . پرخور و شكم خواره و عبد البطن . و فقير و گدا . و مردم صاحب شره و حريص . و مردم دون همت و خوش‌آمدگوى . كاسه نواز ( k se - nav z ) ا . پ . نقاره‌چى و نقاره نواز . كاسه‌ها ( k se - h ) ا . پ . ج . كاسه . و كاسه‌ها بر هم خوردن : غوغاى عظيم بر پا شدن . كاسى ( k si ) ص . ع . رجل كاس : مرد جامه پوشيده و با لباس . كاش ( k c ) پ . كلمهء تمنا كه در خواهش و آرزو و طلب چيزى گويند . و كلمهء افسوس و حسرت و تأسف . كاش ( k c ) ا . پ . نام شهر ولايت كاشان . و در لغت سانسكريت : شيشه و آبگينه . كأش ( ka'c ) م . ع . كاش الطعام كأشا ( از باب فتح ) : خورد آن طعام را . كاشان ( k c n ) ا . پ . منزل زمستانى . و نام ولايت كوچكى ما بين قم و اصفهان كه شهر حاكم نشين آن شهر كاش است . كاشانه ( k c ne ) ا . پ . خانهء خرد و كوچك . و ديوان‌خانه . و ديوان عام . و چاشتگاه . و دهليز . و رواق و ايوان . و بالاخانه و غرفه . و گلخن و تابخانه . و خانهء زمستانى . و آشيانهء مرغان . كاشت ( k ct ) پ . ح م . كاشتن . ا . كشت و زراعت . كاشتن ( k ctan ) ف ل و م . پ . برگشتن . و زراعت كردن و فلاحت كردن . و نااميد كردن و مأيوس كردن . و روگردانيدن و برگردانيدن . كاشته ( k cte ) ص . پ . زراعت شده . و زحمت كشيده . كاشته ( k cte ) ا . پ . تخم و بذر . كاشح ( k ceh ) ص . ع . دشمنى پنهان دارنده و دور از دوستى . الحديث : افضل الصدقة على ذى الرحم الكاشح . كاشد ( k ced ) ا . ع . بسيار كسب و ورزش . و كسب‌كنندهء بكوشش جهة عيال . و صلهء رحم‌كنندهء در آميزندهء ميان خويشان . ج : كشد ( kocod ) . كاشر ( k cer ) ص . ع . كسى كه دندان بنمايد . كاشر ( k cer ) ا . ع . نوعى از جماع . كاشط ( k cet ) ص . ع . پوست باز كنندهء از شتر . ج ، كشطة ( kacatat ) . كاشغر ( k cqar ) ا . پ . نام شهرى در تركستان . كاشف ( k cef ) و كاشفة ( k cefat ) ص . ع . آشكاركننده و گشاده و برهنه نماينده . كاشفة ( k cefat ) ا . ع . انكشاف و گشادگى و پيدائى . ج : كواشف . كاشفة ( k cefat ) م . ع . كشف كشفا و كاشفة . مر . كشف ( kacf ) . كاشك ( k ck ) و كاشكى ( k cki ) پ . كلمهء تمنا كه در آرزو و خواهش و طلب چيزى گويند . و نيز كلمهء تأسف و حسرت . كاشم ( k cem ) ا . ع . گياهى كه انغوزه از آن گيرند . كاشمر ( k cmar ) ا . پ . نام شهرى در تركستان منسوب بخوبرويان . و نام قريه‌اى در ترشيز خراسان كه داراى درخت سروى كهنسال و بسيار بزرگ بوده ، گويندشت زردشت دو درخت سرو بدست خود كاشت يكى در كاشمر